Ubuntu’nun başlarda, bence en güzel duygunun insanlarınca hazırlanmış bir takvim paketi vardı. Hala var, ama güncellenmiyor. Olduğu kadarına bakmak için
sudo aptitude install ubuntu-calendar
dedikten sonra ekranın duvar kağıdını değiştirmeyi deneyin.Yazık ki bir çok insan bu takvimin devamını istemesine rağmen (bakınız), gerisi gelmemiş. Ubuntu insan içinse, işte insan…
Burada önceden ağ üzerinden redhat kurulumunu listelemiştim. Benzer bir şekilde ubuntu da kurabiliyoruz. Aynı zamanda live cd‘yi cd ağ üzerinden yükleyerek işletim sistemini açmak mümkün. Bunun için gereken sunucular:
Ayrıca kurulumun ihtiyacı olan paketleri indirmek için de apt-mirror yazılımını kullanacağız. İşimiz bittikten sonra artık yeni kurulum yapmak için sağda solda cd aramaya gerek kalmayacak (dağınık bir bünyeyim).Yerel ağımızın 10.0.0.0/24 olduğunu ve sunucu makinasının 10.0.0.1 olduğunu varsaydım. O yüzden örneklerdeki IP adreslerini kendi ağınıza göre değiştirmeniz ve ayrıca alanadi teriminin geçtiği her yeri de kendi alan adınızla değiştirmeniz gerekli.
Önce sunucu paketini kuruyoruz:
sudo aptitude install dhcp3-server
Sonra da standart bir konfigürasyon ekliyoruz:
server-identifier dhcp.alanadi;
default-lease-time 172800;
max-lease-time 604800;
option domain-name "alanadi";
subnet 10.0.0.0 netmask 255.255.255.0 {
range dynamic-bootp 10.0.0.2 10.0.0.254;
next-server 10.0.0.1;
filename "pxelinux.0";
}
Zaten bir dhcp sunucusu kurulumu varsa, eklenmesi gerekenler “next-server” ve “filename” satırları. “next-server” satırında tftp sunucusunun adresini veriyoruz.
Kurmak için:
sudo aptitude install tftpd-hpa
Aktif hale getirmek içinse önce /etc/default/tftpd-hpa dosyasına şunları yazıyoruz:
RUN_DAEMON="yes"OPTIONS="-l -s /var/lib/tftpboot"
Sonra da sudo invoke-rc.d tftpd-hpa start.Tftp çalışmaya başladıktan sonra /var/lib/tftpbootdizinini kullanıyor. Buraya ilgili dosyaları indirelim:
Eğer başka versiyon kullanırsanız URL içindeki “hardy” kelimesini değiştirebilirsiniz. Bu “netboot.tar.gz” dosyası aynı zamanda kurulum CD’sinde de var.
Kurmak için:
sudo aptitute install apache2
Aktif hale getirmek:
sudo invoke-rc.d apache2 start
İlk önce sudo aptitude install apt-mirror komutuyla kurulum yapıyoruz. Bu programın yapılandırma dosyası /etc/apt/mirror.list. Bu dosyanın bende içeriği şöyle:
set nthreads 4 set _tilde 0 deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy main restricted deb-src http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy main restricted deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-updates main restricted deb-src http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-updates main restricted deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy universe deb-src http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy universe deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy multiverse deb-src http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy multiverse deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-backports main restricted universe multiverse deb-src http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-backports main restricted universe multiverse deb http://security.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-security main restricted deb-src http://security.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-security main restricted deb http://security.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-security universe deb-src http://security.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-security universe deb http://security.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-security multiverse deb-src http://security.ubuntu.com/ubuntu/ hardy-security multiverse deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu hardy-backports main restricted universe multiverse deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu hardy-updates main restricted deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu hardy main restricted universe multiverse deb http://archive.canonical.com/ubuntu hardy partner deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu hardy-updates universe multiverse deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu hardy-security main restricted universe multiverse deb http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu hardy main main/debian-installer restricted restricted/debian-installer clean http://tr.archive.ubuntu.com/ubuntu/clean http://security.ubuntu.com/ubuntu/
apt-mirror programını ilk çalıştırmanız çok uzun sürecek: En az 40 GB veri indirecek, sabırlı olmak için harika bir zaman…İndirme bittikten sonra web sunucusundan yansılara bağlantı yapıyoruz:
Ben şöyle bir şeyler yazdım, siz de kafanıza göre bir şeyler yazabilirsiniz:
Alengirik Ubuntu kurulumu.Baslatmak icin ENTER tusuna basalim lutfen.
DISPLAY ubuntu-installer/i386/boot-screens/boot.txt DEFAULT install LABEL install kernel ubuntu-installer/i386/linux append initrd=ubuntu-installer/i386/initrd.gz boot=casper preseed/url=http://10.8.1.154/ubuntu.seed PROMPT 1 TIMEOUT 0
tasksel tasksel/first multiselect ubuntu-desktop d-i mirror/country string enter information manually d-i mirror/http/hostname string ubuntu-repo d-i mirror/http/directory string /tr.archive.ubuntu.com/ubuntu d-i mirror/suite string hardy d-i mirror/http/proxy string d-i netcfg/get_hostname string unassigned-hostname d-i netcfg/get_domain string unassigned-domain d-i clock-setup/utc boolean true d-i time/zone string Turkey d-i apt-setup/use_mirror boolean false d-i grub-installer/only_debian boolean true
Üstteki adımları bitirdikten sonra istemci makinayı “network boot” ile açtığınızda, DHCP’den adresini alacak, mesajı gösterecek ve enter’a basmanızı bekleyecek. Enter’a bastıktan bir süre sonra normal metin kurulum ekranıyla karşılacaksınız. Buradaki menüleri de ubuntu.seed dosyasını düzenleyerek otomatikleştirmek mümkün, ama bu yazının ilgi alanında değil.
Ağ üzerinden kurulum sayesinde hızlı bir şekilde birden fazla bilgisayarı ayağa kaldırmak mümkün. Sürecin en can sıkıcı yanı yansıların indirilmesi. Fakat bu adımı atlayarak ve ubuntu.seed dosyasını değiştirmeden kurulum medyasındaki ubuntu.seed dosyasını kullanarak diğer yansılardan kurulum yapabilirsiniz.Dikkat etmeme rağmen burada atladığım adımlar olma ihtimali var. Sorun yaşarsanız sayfanın sonuna not bırakın.Yazının ilham kaynağı olan yazı https://help.ubuntu.com/community/Installation/LocalNet adresindedir.
Email okuyucusu olarak evolution kullanıyorum. Şifreyi bir defa kaydedince bir daha sormama seçeneği bunda da var — Kullanışlı bir seçenek ama şifreyi değiştirmek isteyip de unutmuşsanız girmiş olduğunuz şifreyi görme olasılığınız yok, en azından menülerden.Böyle bir durumda önce ~/.gnome2_private/Evolutiondosyasını bir metin düzenleyicide açın. Dosya şuna benziyor olmalı:
[Passwords-Mail] pop:__kullanici@1.2.3.4_=RabcMjJjYW7= smtp:__kullanici;auth_PLAIN@1.2.3.4_=RabcMjJjYW7=
İki “=” işareti arasındaki karakterler sizin şifreniz. Okunabilecek hale getirmek için aşağıdaki script işinizi görür, en azından benim işimi gördü:
#!/usr/bin/perl -w
use strict;
use Carp;
use MIME::Base64;
foreach my $s (@ARGV)
{
printf("%s\t", $s);
printf("%s\n", decode_base64($s));
}
Bunu b64dec olarak kaydedip, chmod +x b64dec komutuyla çalıştırılabilir hale getirin. Sonra ./b64dec RabcMjJjYW7 (iki eşittir işareti arasındaki metin) komutunu verince şifrenin aslını göreceksiniz.
Yazının ilham kaynağı:
Recovering stored email account passwords in Evolution (2.0.4)
Bir süredir http://www.bican.net/category/bir-dakikada-ankara/ adresinden video blog cinsinden bir şey yapmaktayım. Tek amacım bir süre sonra geriye kaydettiklerime bakıp, gerçekten de anımı yakalayıp yakalayamadığımı, ne kadarını hatırlıyabildiğimi ölçmek. Ha bir de miro adı verilen harika fikre bir nebze ortak olabilmek. Miro sayfam burada.Neyse, asıl konumuzun kompütürlü tarafına gelelim: Video yayınlamak can sıkıcı bir zanaat: Ya youtube gibi merkezi paylaşım sitelerinde yayınlayacaksınız ve böylece gelen yorumlardan dolayı insanlardan, silinen videolardan dolayı sitenin kendisinden, zırt pırt yasaklanmasından dolayı da (öhöm) şeyden, neyden, evet işte ondan nefret edeceksiniz.Ya da kendi sitenizi yapacaksınız, hatta benim yapmadığım şekliyle videoları da torrentle dağıtacaksınız. Böylece birazcık daha fazla çabayla dişiniz ağrımayacak, başınız sızlamayacak.Bu sitede wordpress, feedburner ve podpress kullanıyorum. WordPress, sayfaları yayınlamak için, podress videoları hem RSS’te hem de web sayfalarında doğru dürüst göstermek için, feedburner ise RSS ve podcast yazılımlarıyla daha kolay ilişki kurmak için.İşin bir de videoları kaydetme tarafı var: Kaydettiğim videoları hemen yüklemeye kalksam çok büyük dosyalar olduğundan kimse indiremez. O yüzden kayıt sonrasında işleme yapmak gerekiyor. Şimdiye kadar Mac OSX ile birlikte gelen IMovie yazılımını kullanıyordum. Maalesef Apple’ım biraz yaşlandığından dolayı artık gereğinden fazla zaman almaya başlamıştı. O yüzden son bir kaç videoyu Linux kurulu dizüstü bilgisayarım üzerinden işledim. IMovie’nin oluşturduğu niteliklerde bir çıktı almam biraz uğraşmak gerektirdi. Ama sonunda şu sayfanın da yardımıyla, kendi kafama göre bir script oluşturabildim.Olur ki birileri daha uğraşmak ister, buyurun script aşağıda:
mencoder $1 -quiet -o /dev/null -ovc x264 -x264encopts pass=1:turbo:bitrate=900:bframes=1:\me=umh:partitions=all:trellis=1:qp_step=4:qcomp=0.7:direct_pred=auto:keyint=300 -oac faac -faacopts br=192:mpeg=4:object=2 -channels 2 -srate 48000 -ofps 12
mencoder $1 -quiet -o encoded-video.avi -ovc x264 -x264encopts pass=2:turbo:bitrate=900:frameref=5:bframes=1:me=umh:partitions=all:trellis=1:qp_step=4:qcomp=0.7:direct_pred=auto:keyint=300 -oac faac -faacopts br=192:mpeg=4:object=2 -channels 2 -srate 48000 -ofps 12
mplayer -quiet -nolirc -nojoystick encoded-video.avi -dumpaudio -dumpfile encoded-audio.aac
mplayer -quiet -nolirc -nojoystick encoded-video.avi -dumpvideo -dumpfile encoded-video.h264 mp4creator -create=encoded-audio.aac destination.mp4
mp4creator -r 12 -create=encoded-video.h264 destination.mp4
mp4creator -m 150000 -hint=1 destination.mp4
mp4creator -m 150000 -hint=2 destination.mp4
mp4creator -optimize destination.mp4
ffmpeg -itsoffset -4 -i destination.mp4 -vcodec png -vframes 1 -an -f rawvideo destination.png
rm -f divx2pass.log encoded-audio.aac encoded-video.avi encoded-video.h264
Kullanımı gayet basit: Diyelim ki üstteki satırları podcast.sh olarak kaydettiniz ve chmod +x podcast.sh olarak da çalışır hale getirdiniz. O zaman ./podcast.sh videodosyasi şeklinde komutu veriyorsunuz. O da size bir kaç dakika sonra destination.mp4 ve destination.png dosyalarını çıkartıyor. İlki, videonun kendisi, ikincisi de önizleme için kullanılabilecek bir alıntı resim.Umarım birilerinin de işine yarar.
Şenol sağolsun askere gitmeden The 7 dirtiest jobs in IT diye bir sayfa gönderdi. Her zaman teknoloji harikalarıyla uğraşıldığı sanılan bu sektörün bilinen ama pek söylenmeyen yanlarından eğlenceli bir şekilde bahseden bir makale. Her zaman olduğu gibi, çevireyim derken çarpıtarak, bu işleri burada listeleyeyim dedim:
Bunları duyunca, benim de ekleyesim geldi. İş aradığım dönemlerden kalma anılardan ilhamla:
Atladığım bir pozisyon var mı?
Web sayfası tasarımında kullanılabilecek bir üçkağıttan bahseden yer imim:Using Data URLs Effectively with Cascading Style Sheets.Kısaca özetlemek gerekirse, bir sayfadan referans verilen dosyaları direkt olarak o sayfanın içine gömmek için, tarayıcılar tarafından desteklenen bir özellik. Daha çok çoklu ortam dosyaları için kullanılıyor, sayfa da zaten çoklu ortamda tarifler vermekte. Ama bunun dışında başka numaralar da çekmek mümkün. Örneğin, aşağıdaki bağlantıya tıkladığınızda, başka bir sayfa açılacak fakat o sayfanın kaynağı, bu sayfa:Başka sayfa ama bu sayfa.
Benden başka farkeden olmadı sanırım, herhangi bir kabuk ortamında bir dosyanın izinlerini sayısal olarak gösteren bir şey yok. chmod var, umask var, ama sanırım lsmod komutu başka bir işe atandığından olsa gerek, dosya erişim izinlerini listeleyen bir komut yok. Ya find kullanıp garip bir notasyonla arama yapacaksınız, ya da ls komutunun çıktısını akıllara seza şekillerde işleyeceksiniz.Ya da işin içine biraz Perl (fazla değil, aman diyeyim), katacaksınız. Mesela şöyle bir komut tanımlanabilir:
permfile() { perl -e 'printf "%04o", (stat($ARGV[0]))[2] & 07777;' $1}
Artık işimiz kolay:
$ echo /root `permfile /root`
Geçmiş olsun.
Firefox’un proxy ayarları nasıl yapılır diye bahsetmeyeceğim, sadece bir ayrıntıyı not düşeyim dedim:Proxy kullanırken, tamamen anonim olmak için DNS sorgularınızı da proxy üzerinden geçirmek gerekli. Bunun için firefox’ta adres çubuğuna about:config giriyoruz. Buradaki listeden “network.proxy.socks_remote_dns” anahtar kelimesini filtreleyip, “false” olan değerini “true” yapıyoruz.Şöyle ki:
şeklinde adres giriliyor,
diyerek anahtar kelime aranıyor,
şeklinde de ilgili değer değiştiriliyor.Resimle anlatınca hastası oluyormuş herkes, o yüzden ekran görüntüsü falan alayım, alemi hasta edeyim dedim. (Olmadı mı?)
KDE‘nin pencere yöneticisinin en sevdiğim özelliklerinden biri de, pencereyi büyütme düğmesine farenin orta tuşuyla basınca dikine büyütmesiydi. Gnome’un kullandığı pencere yöneticisi olan Metacity’de son baktığımda bu özellik yoktu. Gconftool‘u kurcalarken sessizce (en azından ben farketmeden) bu özelliğin eklendiğini gördüm. Henüz bir grafik yapılandırma aracında bunu yapmak mümkün değil ama, gconftool’u kullanarak şöyle mümkün:
gconftool --type string -s /apps/metacity/window_keybindings/maximize_vertically '<Alt>F10'gconftool --type string -s /apps/metacity/window_keybindings/maximize '<Shift><Alt>F10'
Artık <Alt>F10 tuşuna basınca, pencere tüm ekranı kaplayacağına dikine büyüyecek. Özellikle terminal ekranları için çok kullanışlı.Ama hala KDE’ninki kadar esnek değil: <Alt>F10′a bir daha bastığınızda eski haline dönmüyor pencere.
Rsync, uzak sistemden ya da sisteme dizin yapılarını kopyalamak için etkili bir yöntem. Kendi üzerinden ya da rsh/ssh ile çalışmasına rağmen, ftp ile çalışmaması, sadece ftp sunan bazı ISP’lerde sorun yaratabiliyor – mesela benimkinde. Uzunca bir süre rsync ile ftp’yi bir arada mutlu yaşatabilir miyim diye arayıp kurcaladıktan sonra, çözümün önümde durduğunu farkettim. Sadece parçaları birleştirmek gerekli. Şöyle ki:Diyelim ki, normalde vereceğiniz komut şöyle birşey:
$ rsync -a user@www.isp.com: backup
Ssh çalışmadığına göre, bu da çalışmayacak. Ama www.isp.com’a ftp ile ulaşabiliyorsak, curlftpfs kurarak, ftp üzerinden karşı dizini kendi sistemimize bağlayıp, yerel olarak rsync çalıştırabiliriz. Bu kesinlikle yavaş olacak ama en azından çalışacak bir çözüm olur. Ubuntu’da curlftpfs kurmak için yapacağımız şey:
$ sudo aptitude install curlftpfs
Sonra dizinin istek üzerine bağlanması için autofs kuruyoruz:
$ sudo aptitude install autofs
Arkasından autofs’in yapılandırma dosyalarını kurcalıyoruz: Önce /etc/auto.master dosyasını açıp, içinde /misc geçen satırın önündeki “#” işaretini kaldırıyoruz. Sonra da /etc/auto.misc dosyasını açıp aşağıdaki satırı ekliyoruz:
isp -fstype=fuse,allow_other :curlftpfs\#user@www.isp.com
Unutmadan, dizinleri de yaratalım:
$ sudo mkdir -p /misc
Burada user@www.isp.com yerini özelleştirmeniz gerekli. Son adımda, şifreyi bir yere kaydetmemiz gerekli:
En son olarak da autofs’i dürtüklüyoruz:
$ sudo invoke-rc.d autofs restart
Bu kadar. Bundan sonra, en başta deneyip de çalışmayan rsync komutunun karşılığı şöyle bir şey olacak:
$ rsync -a /misc/isp backup
Geçmiş olsun.
